“Anne Gitme!”
Çocuklarda Ayrılma Anksiyetesi Nedir, Ne Değildir?
Sabahları ayrılık sahnesi hep aynı:
Gözyaşları, bacaklara sarılma, kapıda bekleme…
“Gitme anne!” cümlesi hem çocuğu hem ebeveyni yorar.
Ayrılma anksiyetesi, özellikle 3–7 yaş arası çocuklarda doğal bir gelişim süreci olarak karşımıza çıkar. Ancak bu kaygı yoğunlaştığında ve günlük yaşamı zorlamaya başladığında dikkatli olunması gerekir.
Peki, bu durumun altında ne yatar?
Çocuk için bakım veren figür, sadece sevgi değil aynı zamanda güven demektir. Bu figürden ayrılmak, dünyada tek başına kalmak gibi algılanabilir. Yeni ortamlara alışamama, okul reddi, gece yalnız uyuyamama gibi davranışlar da buna eşlik edebilir.
Ebeveynler için küçük ama etkili adımlar:
- Ayrılmadan önce kısa ve net vedalar yapın. “Birazdan görüşeceğiz” demeniz yeterlidir. Uzatılan vedalar kaygıyı artırabilir.
- Çocuğun duygusunu kabul edin: “Ayrılırken üzülmen çok normal, ama biliyor musun sen bu duyguyla baş edebilirsin.”
- Günlük ayrılık rutinleri oluşturun. Örneğin aynı oyuncakla vedalaşmak ya da birlikte bir el sallama ritüeli gibi.
- Kendisini güvende hissedeceği ortamlar yaratın ve bakım veren kişiyle güçlü bağını destekleyin.
Ayrılma anksiyetesi zamanla azalabilir. Ancak çocuğunuz bu duyguyu çok yoğun yaşıyorsa, günlük işlevlerini etkiliyorsa ve siz bu süreci yönetmekte zorlanıyorsanız bir uzmandan destek almak iyi bir adım olabilir. Biz buradayız.